Categorie: Geen categorie

  • Ik wil niet voortdurend nadenken over gender, passing, mijn stem, mijn gezicht, mijn gezin en wat mijn transitie met iedereen rondom mij doet. Ik wil gewoon normaal zijn. Maar wat betekent dat? Misschien bedoel ik niet dat ik een man wil zijn. Misschien wil ik vooral niet zichtbaar transgender zijn. Ik wil niet door die…

  • Sinds mijn FFS ligt mijn transitie stil. Dat klinkt vreemd, want die operatie was net een van de grootste stappen die ik tot nu toe gezet heb. Ze was zwaar, lichamelijk en mentaal. Ik had er lang naartoe geleefd. En toch lijkt het alsof ik daarna ergens ben blijven hangen. Ik weet niet goed waarom.…

  • We zijn net terug van een roadtrip van veertien dagen. Een van onze haltes was de Ardèche. Op een namiddag zat ik op het terras daar en keek naar het berglandschap voor me. De lucht was helderblauw. Ik voelde de diepe warmte van de zon op mijn huid en boven me schoten zwaluwen door de…

  • Mentaal lijkt het alsof ik soms ter plaatse blijf trappelen. Dat is frustrerend, want mijn verlangen om Britt te zijn is niet kleiner geworden. Ik voel elke dag dat dit is wie ik ben. Toch bots ik telkens opnieuw op dezelfde muur. Angst. Soms zie ik een trans vrouw bij wie haar mannelijke verleden nog…

  • Na een uitstel van 14 dagen wegens een oncologisch spoedgeval in het UZ Gent, tel ik vandaag 5 weken na de operatie. Na een spannende opname, een hevige eerste nacht (wie heeft die nutteloze kartonnen overgeefschoteltjes bedacht?) en een hevige en slapeloze overlevingsweek, gaat mijn lichaam elke dag wat meer in genezingsmodus. Al laat het…

  • Over exact veertien dagen is de ingreep achter de rug. Dan zit ik thuis met een opgezwollen gezicht, me af te vragen wat ik in hemelsnaam heb gedaan en waarom. De cocktail aan gevoelens die daarbij hoort, is moeilijk te vatten. Mijn schouder staat strak van de spanning, mijn maag ligt in een knoop, en…

  • De afgelopen maanden leek alles langzaam op zijn plaats te vallen. Mijn gezin groeit mee in mijn traject. Collega’s reageren ondersteunend. Medische stappen volgen elkaar op. Objectief bekeken ligt de weg naar mijn transitie open. En toch merk ik dat, hoe dichter ik bij die realiteit kom, hoe vaker twijfel en angst opduiken. Niet luid…

  • Onlangs vroeg de psychologe hoe ik me voelde bij het vooruitzicht van FFS. Ik moest langer nadenken dan ik verwacht had. Hoe kijk je uit naar een ingrijpende, pijnlijke operatie die je vrijwillig ondergaat, terwijl je het resultaat alleen maar kan inschatten? Je weet wat je ongeveer wil. Je weet waarom. Maar je weet niet…

  • Toen ik zei dat ik het moeilijk vond om de afspraak voor FFS te annuleren, beseften we dat we het woord pauze elk anders invulden. Dat inzicht kwam niet zonder pijnscheuten. De transitie is te groot om te negeren, maar ook te groot om in één keer te dragen. We spraken af om de geplande…

  • Ik sta niet aan het begin. Niet aan een einde. Ik sta hier, met een lichaam dat al gekozen heeft, en een leven dat nog aarzelt. Ik draag verandering onder mijn kleren, en twijfel op mijn gezicht.Ik slik vooruitgang, en spuug ze weer uit in gesprekken die niemand wil voeren. Elke beslissing trekt aan iets…