Op een dag werd ik wakker als veertiger, gelukkig gehuwd en vader van twee jonge tieners, met een vol besef dat ik het perfecte huisje/tuintje scenario beleef. Nooit had ik gedacht dat ik ooit zo een intens geluk zou meemaken.
Maar mijn aanhoudende slapeloze nachten verraden gepieker. Jarenlang ervaar ik het als deel van mezelf, zonder er al te veel bij stil te staan. Ook in een perfect leven is er niet steeds een regenboog.
Maar de onrust in mezelf stopt niet. Demonen van vroeger duiken terug op. Herinneringen aan de hevige aantrekkingskracht die ik had voor kledingstukken bestemd voor meisjes, later voor vrouwen. Hoe ik daar vorm aan gaf. Aan de jaloezie en frustraties die ik voelde als ik hen zag. Welk pervers gevoel ik daarbij had en hoe dat gevoel me er toe aanzette om dat deel van mezelf ver weg te stoppen.
Die herinneringen en gevoelens, die al die tijd vooral latent aanwezig waren, begonnen overheersend te worden, samen met dat perverse gevoel, deze keer overgoten met schuld en onbegrip. Van waar komt dit gevoel, terwijl mijn leven zo mooi is, ik zoveel liefde en geluk ervaar. Wat maakt dat van mij? Ik voelde me een ondankbare hond.
Na vele slapeloze nachten, zelfreflectie en het besef dat er iets moest gebeuren startte ik met therapie en tegelijk met mijn strijd om mezelf te kunnen aanvaarden. Een antwoord te vinden voor al die waaromvragen.
Al was ik al snel opgelucht dat er eindelijk een woord opgekleefd werd, duurde het een klein jaar vooraleer ik mezelf kon zeggen (en ietwat vergeven) dat ik genderdysforie heb. Nu kan ik met veel opluchting zeggen dat mijn echtgenote die diagnose aanvaard heeft en mijn gezin niet onmiddellijk op het spel staat. Mijn grootste angst kan dus terug even opgeborgen worden. Een klein jaar later sta ik aan het begin van een ontdekkingsreis. Met de vrouw van mijn leven aan mij zij. Met een ongelofelijke combinatie van angst en vreugde voor de toekomst. Maar samen met de mensen waarvan ik hou. En dat voelt puurder en mooier dan ooit.
Maar de weg is ook nog donker. Te veel vragen roepen oorverdovend op een antwoord. Te veel onzekerheden brengen twijfel en angst. De inzet is groot.
Plaats een reactie